De raad van de gemeente Noardeast-Fryslân dwingt onderzoek af naar gemeentelijke jeugdzorg.   #papierenmeisje #Woodbrookers

De raad van de gemeente Noardeast-Fryslân dwingt onderzoek af naar gemeentelijke jeugdzorg. #papierenmeisje #Woodbrookers

bericht van 23 april 2022. Een kinderarts die waarschuwt dat ‘voortgaande inadequate zorg’ aan een 14-jarig meisje kan leiden tot haar dood. Zevenentwintig instellingen, organisaties en hulpverleners die zich met haar bezighouden en een kinderrechter die concludeert dat ze na een vijf maanden verblijf bij jeugdzorginstelling Woodbrookers er slechter aan toe is dan voor haar opname. Gesloten Jeugdzorg wordt in Friesland aangeboden door Woodbrookers, dat valt onder Jeugdhulp Friesland. Plaatsing in het gesloten deel van Woodbrookers vindt plaats via een machtiging van de kinderrechter. Een gesloten setting wordt afgegeven als de kinderrechter de noodzaak ziet om een jongere tegen zichzelf of de omgeving te beschermen. Gesloten Jeugdzorg zaterdag 23 april 2022 in het nieuws 5 vooruitgang is geboekt en A. eerder in een slechtere situatie is terechtgekomen.’ De machtiging wordt voor een maand verlengd. De gemeente Noardeast-Fryslân en Woodbrookers moeten van de kinderrechter snel duidelijkheid geven over hoe ze A. verder willen behandelen. Maar dat gebeurt niet, blijkt tijdens de volgende zitting op 15 december als de kinderrechter concludeert dat er nauwelijks diagnostiek heeft plaatsgevonden, er geen gerichte behandeling heeft plaatsgevonden, er geen zicht is op een vervolgplek. KRITIEK KINDERRECHTER De gemeente Noardeast-Fryslãn krijgt een tik op de vingers. ‘Op 16 november heeft de kinderrechter opdracht gegeven om binnen een maand meer duidelijkheid te geven. Ondanks deze duidelijke opdracht aan het college kan de kinderrechter niet anders. Voor dit verhaal heeft de Leeuwarder Courant een drietal gesprekken gevoerd met de ouders van A. Zelf gaf A. in een brief aan dat zij graag wilde dat haar ouders haar verhaal deelden met de krant. Ook gaf ze toestemming aan de kinderarts van Nij Smellinghe – de schrijver van de mail waarin hij waarschuwde dat de inadequate zorg tot haar dood zou kunnen leiden – om met de krant te praten. Die toestemming was nodig, zei Bert Kleinlugtenbeld, voorzitter van de raad van bestuur van Nij Smellinghe, in verband met privacywetgeving. Op het moment dat de toestemming er was, liet Kleinlugtenbeld weten dat een gesprek met de kinderarts er toch niet in zat. Het verhaal van de ouders wordt ondersteund door rechtbankverslagen, uitspraken van de kinderrechter, correspondentie tussen de ouders en hulpverleners/instellingen en andere rapportages. Drie partijen die verantwoordelijk of betrokken waren bij de zorg voor A. zijn gevraagd om een reactie: de jeugdzorginstellingen Woodbrookers, Elker en de gemeente Noardeast-Fryslân – wettelijk gezien verantwoordelijk voor jeugdhulp en kinderbeschermingsmaatregelen. Alle drie de partijen wilden niet inhoudelijk reageren in verband met privacywet- en regelgeving. Verantwoording concluderen dan dat er tot op heden onvoldoende stappen zijn gezet.’ De machtiging wordt niet verlengd: op 23 december verlaat A. Woodbrookers en komt ze terecht bij zorgverlener Fier in Leeuwarden. Na aankomst bij Fier loopt A. weg. Niet één keer, maar meerdere keren. ‘Op 24 december heeft een collega haar aangetroffen bij een woonhuis in de buurt van Fier. Er was een jongen aanwezig die deed alsof hij van niets wist. A. zat in een schuurtje bij het huis’, valt te lezen in een rapportage van Fier. Een dag later verwondde ze zich zo erg, dat ze naar de huisartsenpost moest. In de periode die volgt, verblijft ze veelal thuis en volgt ze dagbesteding bij Fier. Fier vraagt een machtiging aan voor een opname in een psychiatrische kliniek; die wordt afgewezen. Opnieuw wordt door het gebiedsteam van de gemeente NoardeastFryslân een aanvraag gedaan voor de gesloten jeugdzorg, en op 7 februari komt A. weer bij Woodbrookers terecht. Maar de kinderrechter stelt voorwaarden. ‘Voorkomen moet worden dat zich een herhaling voordoet van de eerdere plaatsing waarin behandeling van A. niet of onvoldoende van de grond is gekomen.’ En, vervolgt de kinderrechter, ‘er moet onderzocht worden of andere organisaties als Fier, Accare of de GGZ kunnen bijdragen. Om adequaat in haar behoeften ten aanzien van haar problematiek te kunnen voldoen.’ Bij Fier is in de tussenliggende tijd wel een vorm van diagnose vastgesteld. A. heeft onder meer een stoornis in het autistisch spectrum, trauma-gerelateerde problematiek, een angststoornis die wordt versterkt door het seksueel misbruik. En als gevolg daarvan verwondt ze zichzelf: door te snijden en het inslikken van batterijen. De tweede plaatsing bij Woodbrookers IN ONS ZORGLANDSCHAP, WAAR WE TROTS OP ZOUDEN MOETEN ZIJN, IS IETS NIETS GOED GEDAAN brengt niet de gehoopte verbetering. Meerdere keren snijdt ze zichzelf, batterijen worden door haar ingeslikt. Ziekenhuisopnames in Nij Smellinghe en op de kinderintensive care van het UMCG in Groningen volgen. Haar slokdarm is ernstig beschadigd, een sonde is nodig voor voeding. NOODKREET KINDERARTS ‘Dit had veel erger kunnen aflopen!’ Een kinderarts van Nij Smellinghe slaakt een noodkreet. In een email aan betrokken zorginstellingen schrijft hij op 18 maart dat de zorg voor A. moet worden opgeschaald. ‘Het is niet ondenkbaar dat voortgaande inadequate zorg anders leidt tot het overlijden van A. En dan hebben we in ons zorglandschap, waar we trots op zouden moeten zijn, toch echt iets niet goed gedaan.’ Op 25 maart wordt A. ontslagen uit het ziekenhuis. Ze gaat niet terug naar Woodbrookers, maar naar huis. Vanaf dat moment begint de zoektocht naar een geschiktere plek voor haar. Allerlei zorginstellingen, hulpverleners en instanties overleggen en bespreken haar casus. A. wordt in de tussentijd nog meerdere keren opgenomen in het ziekenhuis na het inslikken van batterijen en andere attributen. Op donderdag 14 april is er een tussenoplossing: onder toezicht van twee begeleiders van zorginstelling Elker in Groningen en een zorgbeveiliger is er voor een paar dagen opvang mogelijk in Drachten. Maar ondanks de aanwezigheid van de begeleiding neemt A. ’s middags de benen. ,,We hebben haar die avond zelf teruggevonden in Drachten”, aldus vader Erwin Smedema. Afgelopen zondag is er door de zorgpartijen een plek gevonden, bij jeugdzorginstelling Zikos in Harreveld. Erwin en Janneke Smedema hopen dat hun dochter nu de hulp krijgt die ze nodig heeft. ,,Er is eigenlijk geen instelling in Nederland voor A. Geen instelling die hulp kan bieden die past bij haar problematiek. Maar bij Zikos is er voor het eerst, samen met ons en haar gesproken. En niet alleen over haar.” * In verband met de privacy van A. worden de werkelijke namen van de ouders niet gebruikt.

Voor dit verhaal heeft de Leeuwarder Courant een drietal gesprekken gevoerd met de ouders van A. Zelf gaf A. in een brief aan dat zij graag wilde dat haar ouders haar verhaal deelden met de krant. Ook gaf ze toestemming aan de kinderarts van Nij Smellinghe – de schrijver van de mail waarin hij waarschuwde dat de inadequate zorg tot haar dood zou kunnen leiden – om met de krant te praten. Die toestemming was nodig, zei Bert Kleinlugtenbeld, voorzitter van de raad van bestuur van Nij Smellinghe, in verband met privacywetgeving. Op het moment dat de toestemming er was, liet Kleinlugtenbeld weten dat een gesprek met de kinderarts er toch niet in zat. Het verhaal van de ouders wordt ondersteund door rechtbankverslagen, uitspraken van de kinderrechter, correspondentie tussen de ouders en hulpverleners/instellingen en andere rapportages. Drie partijen die verantwoordelijk of betrokken waren bij de zorg voor A. zijn gevraagd om een reactie: de jeugdzorginstellingen Woodbrookers, Elker en de gemeente Noardeast-Fryslân – wettelijk gezien verantwoordelijk voor jeugdhulp en kinderbeschermingsmaatregelen. Alle drie de partijen wilden niet inhoudelijk reageren in verband met privacywet- en regelgeving.